تبليغاتX
آواره بر فرازِ دريایِ مه - خاموش‌ترين ساعت



۸۸/۲/۳

 

«هيچ‌يک سخني نگفتند:

نه ميزبان و

نه مهمان و

نه گل‌هایِ داوودی.»

 


حکمتِ آواره| نيچه| رذيلتِ اروس| هنر| لحظه‌ها| خاطره‌هایِ پراکنده| پچواک| گفت‌آورد| آرشيو| پروفايل| ای‌ميل